پشتِ پرچین هراس، چشمه ساری ست زلال
که ز بُن چشمه ی ایمان جاری ست
در کنار چشمه باغ زیتون در آستانه ی صبح
عطر ِ مریم ها را در مسیحایی ِ انفاس سپید می ریزد

تا تن مرده ز نو برخیزد

نخل ها سبز و بلند، خوشه هاشان پر بار
حاجتی نیست به سنگ، سر به تعظیم تو دارند انگار

in jomle banafsharO doost daram ...

matno az 4qun.com dozdidamzzzzzz ...